Το αίτημα του Ιησού: "Δός μοι πιείν" δε σημαίνει απλώς "Δώσε μου λίγο νερό να ξεδιψάσω". Αυτό το αίτημα, που δεν απευθύνεται πια μόνο στη Σαμαρείτισσα αλλά σε όλους μας, θα μπορούσε να πάρει τη μορφή: "Διψάω για σένα, διψάω για τη ζωή σου. Διψάω να μπω μέσα σ΄αυτήν, να την διαποτίσω, να την μοιραστώ μαζί σου, να ενωθώ με την ίδια τη ζωτική σου ορμή, με τις συγκινήσεις σου, με τις ιδέες σου. Θέλω να πάρω από σένα και να σου δώσω. Σ΄αγαπώ και θα ήθελα να αγαπιέμαι από σένα".Αρχ.Λ. Ζιλλέ
Τρίτη 10 Αυγούστου 2010
Ένα Ορθόδοξο Μοναστήρι στήν καρδιά της Αθήνας.
Ησυχαστήριο « Παναγία των Βρυούλων »
Ένα Ορθόδοξο Μοναστήρι στήν καρδιά της Αθήνας. Στην γειτονιά σου. Πατήσια-Πλ. Αμερικής.
Στα Πατήσια, την άλλοτε εξοχική περιοχή που αγάπησαν ιδιαίτερα οι παλιοί Αθηναίοι και έρχονταν για να κάνουν την ανοιξιάτικη βόλτα τους και την πρωτομαγιάτικη εκδρομή τους, στα Πατήσια με τους ολάνθιστους κήπους τους και τις ανθισμένες γαζίες, τα περιβόλια και τα τρεχούμενα νερά τους, στα Πατήσια που τα παλιά χρόνια φιλοξένησαν το Μοναστήρι-Μετόχι μέσα στο οποίο μαρτύρησε η Αγία Φιλοθέη η Αθηναία, σπουδαίο μνημείο μέχρι σήμερα, σ’ αυτά τά Πατήσια, τα σημερινά, με την πολύ γνωστή σε όλους μας οδό Φυλής και τα « σπίτια » της, τα παγκάκια που φιλοξενούν καθημερινά νέα παιδιά που αργοσβήνουν από τα ναρκωτικά, τους φοβισμένους στο βλέμμα και αμήχανους στην συμπεριφορά μετανάστες τους φερμένους από όλη την γη, στα σημερινά Πατήσια τα υποβαθμισμένα από το νέφος και την εγκατάλειψη, σ αυτά τα αφιλόξενα Πατήσια, σήμερα, μερικές νέες Μοναχές με τον Ιερέα τους, ξεκίνησαν να δημιουργήσουν ένα Μοναστήρι, πού η υπαρξή του είναι πλέον πραγματικότητα.
Πήραν την ευλογία του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, έχουν την συμπαράσταση του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και προχωρούν με την ευχή του πνευματικού τους π. Γαβριήλ Τσάφου, που είναι εφημέριος για 30 σχεδόν χρόνια στον τόπο που μαρτύρησε η Αγία Φιλοθέη, στο Εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα, οδός Λευκωσίας 40, Πλ. Αμερικής.
Το μοναστήρι είναι αφιερωμένο στην Παναγία μας και βρίσκεται στην οδό Ιβήρων 6-8 που είναι κάθετος της οδού Λευκωσίας και της οδού Φυλής, κοντά στην Πλ. Αμερικής. Είναι ανοιχτό κάθε ημέρα πρωί 8.30-11.00 και απόγευμα 5.30-7.00, εκτός Τρίτης και Τετάρτης. Εχει τηλέφωνο για επικοινωνία : 8660045. Μπορείς να τηλεφωνείς Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη 8-10 το βράδυ. Αδελφέ μας, ο σημερινός άνθρωπος ακόμη περισσότερο και από ένα πιάτο φαγητό, έχει ανάγκη από ένα φίλο και αδελφό πού θα μοιραστεί το πρόβλημά του, την αγωνία του, την μοναξιά του. Έχει ανάγκη από την ανιδιοτελή σχέση με κάποιον και την υγιή και αληθινή κοινωνία με τον Χριστό. Σ αυτό το έργο θέλουμε να βοηθήσουμε. Να διακονήσουμε τον σημερινό κουρασμένο άνθρωπο, τον νέο και την νέα, τον φοιτητή και τον εργαζόμενο και τον συνταξιούχο, με την προσευχή και τις καθημερινές ακολουθίες στο Μοναστήρι μας. Ζητούμε από εσένα να προσεύχεσαι να μας αξιώσει ο Καλός Θεός με τις πρεσβείες της Παναγίας μας, να ανταποκριθούμε. Αυτό πού ξεκινήσαμε, με την Χάρη του Θεού να προχωρήσει. Ο Θεός μαζί σου.
Διεύθυνση : Ησυχαστήριο « Παναγία των Βρυούλων » Ιβήρων 6-8. Πλ. Αμερικής, 11253 Αθήνα. e-mail chrystal@central.ntua.gr
Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010
Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση!
«Θεέ μου, ἀπόψε σοῦ ζητάω κάτι ποὺ τὸ θέλω πάρα πολύ। Θέλω νὰ μὲ κάνεις τηλεόραση! Θέλω νὰ πάρω τὴ θέση τῆς τηλεόρασης ποὺ εἶναι στὸ σπίτι μου. Νὰ ἔχω τὸ δικό μου χῶρο. Νὰ ἔχω τὴν οἰκογένειά μου γύρω ἀπὸ ἐμένα. Νὰ μὲ παίρνουν στὰ σοβαρὰ ὅταν μιλάω. Θέλω νὰ εἶμαι τὸ κέντρο τῆς προσοχῆς καὶ νὰ μὲ ἀκοῦνε οἱ ἄλλοι χωρὶς διακοπὲς ἢ ἐρωτήσεις. Θέλω νὰ ἔχω τὴν ἴδια φροντίδα ποὺ ἔχει ἡ τηλεόραση ὅταν δὲν λειτουργεῖ. Ὅταν εἶμαι τηλεόραση, θἄχω τὴν παρέα τοῦ πατέρα μου ὅταν ἔρχεται σπίτι ἀπὸ τὴ δουλειά, ἀκόμα κι ἂν εἶναι κουρασμένος. Καὶ θέλω τὴ μαμά μου νὰ μὲ θέλει ὅταν εἶναι λυπημένη καὶ στενοχωρημένη, ἀντί νὰ μὲ ἀγνοεῖ… Θέλω τ΄ ἀδέλφια μου νὰ μαλώνουν γιὰ τὸ ποιὸς θὰ περνάει ὧρες μαζί μου. Θέλω νὰ νοιώθω ὅτι ἡ οἰκογένειά μου ἀφήνει τὰ πάντα στὴν ἄκρη, πότε – πότε, μόνο γιὰ νὰ περάσει λίγο χρόνο μὲ μένα. Καὶ τὸ τελευταῖο, κάνε με ἔτσι ὥστε νὰ τοὺς κάνω ὅλους εὐτυχισμένους καὶ χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο νὰ γίνω σὰν μιὰ τηλεόραση!»
Τὴ δασκάλα ποὺ τὴν διάβασε (καθὼς βαθμολογοῦσε) τὴν ἔκανε νὰ κλάψει. Ὁ σύζυγός της ποὺ μόλις εἶχε μπεῖ στὸ σπίτι, τὴ ρώτησε: «τὶ συμβαίνει;» Αὐτὴ ἀπάντησε: «Διάβασε αὐτὴ τὴν ἔκθεση, τὴν ἔχει γράψει ἕνας μαθητής μου». Ὁ σύζυγος εἶπε: «Τὸ καημένο τὸ παιδί. Τὶ ἀδιάφοροι γονεῖς εἶναι αὐτοί!» Τότε αὐτὴ τὸν κοίταξε καὶ εἶπε: «Αὐτὴ ἡ ἔκθεση εἶναι τοῦ γιοῦ μας!
Παρασκευή 2 Ιουλίου 2010
αγαπημένη...
Παναγία των Βλαχερνών
Ὁ Ναός κτίσθηκε ἀπό τήν αὐτοκράτειρα Πουλχερία μεταξύ τῶν ἐτῶν 450-453 μ.Χ., ἀλλά ὁλοκληρώθηκε ἐπί Λέοντος Α' (457-474). Τότε χτίστηκε καί τό παρεκκλήσιο τῆς Ἁγίας Σοροῦ, γιά νά δεχθεῖ τό ὠμοφόριο καί τήν Τίμια Ἐσθῆτα τῆς Θεοτόκου, πού μεταφέρθηκαν ἀπό τήν Παλαιστίνη τό 473.
Κατά τό 626, ὅταν ἡ Πόλις πολιορκήθηκε ἀπό τούς Ἀβάρους, ἡ εἰκόνα τῆς Παναγίας λιτανεύθηκε ἀπό τόν Πατριάρχη Σέργιο στίς ἐπάλξεις. Ἡ πολιορκία λύθηκε, ἡ Πόλη σώθηκε καί ἡ σωτηρία ἀπεδόθη στήν Θεοτόκο . Σύσσωμος ὁ λαός ἀγρύπνησε στόν ἱστορικό ναό ψάλλοντας τόν Ἀκάθιστο Ὕμνο.
Τό 843, μέ την λήξη τῆς Εικονομαχίας, ἡ ἑορτή τῆς Ὀρθοδοξίας ξεκίνησε ἀπό τόν Ναό τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν.
Οἱ εἰκοκονομάχοι κατέστρεψαν τήν εἰκονογραφία τοῦ Ναοῦ. Τότε ἐξαφανίσθηκε καί ἡ ιστορική εἰκόνα τῆς Παναγίας πού ξαναβρέθηκε, σύμφωνα μέ τήν παράδοση, τό 1030 κρυμμένη στόν τοῖχο κατά τίς ἐργασίες ἀνακαίνισης πού ἔγιναν ἐπί Ρωμανοῦ Γ Ἀργυροῦ. Ὁλόκληρο τό κτιριακό συγκρότημα κάηκε τό 1434, λίγο πρίν ἀπό τήν Ἅλωση.
Αν έχεις επισκεφτεί την Παναγία των Βλαχερνών και το αγίασμα που υπάρχει εκεί, θα έχεις γνωρίσει τον Γιάννη, τον Συριακής καταγωγής ορθόδοξο φύλακα, που φροντίζει τον ναό, και θα τον έχεις ακούσει να ψάλλει τον “Ακάθιστο Υμνο” όταν η χωρίς στρατό, λόγω απουσίας του αυτοκράτορα Ηράκλειου σε εκστρατεία στην Τραπεζούντα, Πόλη γλύτωσε την τελευταία στιγμή από μία πολιορκία των Αβάρων, εξέλιξη η οποία απεδόθη στην επέμβαση της Θεοτόκου. Είναι μία συγκινητική στιγμή ακόμη και για όσους δεν είναι θρήσκοι με την αυστηρή του όρου έννοια. Τα ίδια τα λόγια του Υμνου είναι συγκλονιστικά
“Τῇ ὑπερμάχῷ στρατηγῷ τὰ νικητήρια, ὡς λυτρωθεῖσα τῶν δεινῶν εὐχαριστήρια, ἀναγράφω σοι ἡ πόλις σου, Θεοτόκε• ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον, ἐκ παντοίων με κινδύνων ἐλευθέρωσον, ἵνα κράζω σοί• Χαῖρε Νύμφη ἀνύμφευτε”.